ชื่อผู้แจ้ง : ชื้อผู้แจ้งข่าว admin     สถานีฯ admin      เวลาที่แจ้งข่าว ส่งวันที่ : 13 พฤษภาคม 2552 เวลา 23:59:06      ถูกเปิดอ่านแล้ว 3730 ครั้ง  3730 ครั้ง
เรื่อง : เยี่ยมชมบริษัทผลิตอุปกรณ์เครื่องส่งโทรทัศน์ บริษัท Jabil Japan

      เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2552 คณะที่เดินทางไปอบรมประเทศญี่ปุ่นได้มีโอกาสเดินทางไปเยี่ยมชมเทคโนโลยีการผลิตเครื่องส่งโทรทัศน์ของบริษัท Jabil Japan ที่ Gotemba ยี่ห้อ NEC ซึ่งนอกจากจะได้ความรู้เรื่องการผลิตเครื่องส่งแล้ว ยังพบว่าภายในบริษัท ยังมีสายการผลิตอุปกรณ์ที่เป็น Broadcasting อื่นๆอีกมากมาย ซึ่งคณะเราที่ไปต้องนำมาเสนอให้เกิดประโยชน์แก่พนักงาน โดยเราจะอธิบายไปเรื่อยๆ อาจไม่ละเอียดมากแต่จะพยายามสรุปให้ตรงหัวข้อ โดยนับเป็นจุดเริ่มต้นในการเสริมสร้างความรู้แก่พนักงานไปพร้อมๆกับการพัฒนาเข้าสู่ระบบดิจิตอล แนวคิดและการอธิบายอาจไม่เหมือนใคร เขียนสั้นๆ ใช้คำง่ายๆ  อาจจะเสริมความรู้ทั่วไป ทุกๆเรื่อง โดยจะมาเขียนใน หมวดกิจกรรมด้านเทคโนโลยี สักเดือนละครั้ง ปีหนึ่งไม่น้อยกว่า 12 หัวข้อ ( เพราะมีหลายเว็บที่ต้องดูแลอยู่ ขอให้ติดตามต่อไปในอนาคต ว่าจะมีเวลามาเขียนได้เท่าไร จะพยายาม..) เพราะได้ทำตามนโยบายของผู้บริหารและเพื่อนพนักงานที่เป็นกำลังใจให้ เมื่อเดินทางไปอบรมมาแล้วจะนำกลับมาสอนเพื่อนๆพนักงานอย่างไร ( เป็นคำสัญญาซึ่งต้องทำแน่นอน.. จนกว่าจะมีรุ่นที่ 2 มารับช่วงต่อ.. ) และเป็นนิมิตรหมายอันดีที่จะใช้เป็นจุดเริ่มต้นของแหล่งความรู้ต่างๆที่สะสมมา ( เพราะบริษัทได้ให้โอกาสที่มีค่ายิ่งกับผมไปแล้ว..และจะส่งต่อให้กับทุกคน แม้ทุกคนที่ไม่ได้ไปก็อย่าพึ่งผิดหวัง บริษัทเราก็ได้ให้ตำแหน่งและความอยู่ดีกินดีแก่เราแล้วเช่นกัน ในวันข้างหน้าย่อมมีโอกาสอีกแน่นอน..แล้วท่านต้องรักษาสัญญาว่าจะนำไปถ่ายทอดต่อๆไป.. )
 
จากรูป เป็นบริษัท Jabil Japan ที่ Gotemba ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งสามารถมองเห็นภูเขาไฟฟูจิ ที่อยู่ห่างออกไป 300 กิโลเมตร เป็นภาพที่สวยงามมากๆ




ลงทุนปีนขึ้นไปบนยอดภูเขาฟูจิ เพื่อถ่ายรูปจากข้างบนลงมาให้ดู ( แฮก.. แฮก..เขียนซะโอเวอร์ เขาถ่ายรูปติดผนังไว้ เลยถ่ายรูปมาฝาก )
วันที่แจ้งข่าว  14 พฤษภาคม 2552 เวลา 00:00:52 ผู้แจ้งข่าว admin : [2]



      เริ่มตั้งแต่กระบวนการผลิตแผ่นวงจรที่เราเรียกว่า PCB ซึ่งผลิตด้วยวัสดุที่มีคุณภาพ ผ่านขั้นตอนการทดสอบด้วยแรงกดและแรงดึง ต้องทนทานและไม่มีรอยแตกเสียหาย มีการสุ่มตรวจเพื่อหาคุณภาพของลายทองแดงที่เคลือบบนพื้นผิว PCB ตรวจสอบคุณภาพรอยเจาะซึ่งเป็นรูสำหรับใส่ตัวอุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์ โดยใช้กล้องขยายคุณภาพสูงส่องดูลักษณะภายนอก และใช้กล้องอินฟาเรดส่องดูภายในเนื้อแผ่น PCB เพื่อตรวจสอบรอยเชื่อมต่อของลายวงจรแต่ละชั้น ( ซึ่งแผ่น PCB เป็นแบบหลายเลเยอร์ มีลายวงจร 2-3 ชั้น ) ซึ่งในขณะเดินเยี่ยมชมก็มีพนักงานตรวจสอบให้เห็นจริงๆ
วันที่แจ้งข่าว  14 พฤษภาคม 2552 เวลา 00:02:01 ผู้แจ้งข่าว admin : [3]



     ภายในโรงงานก็มีส่วนพื้นที่สำหรับวางชั้นทำเป็นที่เก็บอุปกรณ์ต่างๆ แม้ว่าจะมีอุปกรณ์มากมายเป็นพันๆชิ้น และใช้พื้นที่กว้างใหญ่มากสำหรับวางชั้นเก็บอุปกรณ์ แต่ก็ดูเป็นระเบียบจนน่ายกย่อง และยังแบ่งอุปกรณ์ออกเป็นหมวดหมู่ แต่ละประเภทๆ เพื่อความสะดวกในการค้นหาและนำไปประกอบลงบนแผ่นวงจร
วันที่แจ้งข่าว  14 พฤษภาคม 2552 เวลา 00:24:53 ผู้แจ้งข่าว admin : [4]



      แต่ละชั้นจะมีกล่องสำหรับแยกเก็บอุปกรณ์อย่างเป็นระเบียบ มีป้ายชื่อกำกับ แล้วยังแบ่งเป็นหมวดหมู่ด้วย สังเกตุ(ถ่ายรูปให้ดูชัดๆ) อุปกรณ์ประเภท Connector เขาจะวางไว้เป็นหมวดเดียวกัน
 
     ในเรื่องการเก็บรักษาอุปกรณ์ บางคนบอกว่าเป็นเรื่องง่ายๆ ไม่สำคัญ ใครๆก็รู้.. แล้วท่านรู้หรือไม่ว่ารายการทรัพย์สิน ที่ท่านตรวจทานทุกปี มีกี่อย่าง แบ่งเป็นกี่ประเภท และเก็บไว้อย่างไร? รู้จริงหรือไม่? และการเก็บรักษาอุปกรณ์ ต้องแบ่งตามประเภทอุปกรณ์, ลักษณะการใช้งาน, ปริมาณการใช้งาน และการดูแลรักษา การเก็บรักษาแบ่งเป็นการบันทึกข้อมูล รับ,ยืม,ส่งคืน,ชำรุด และแบ่งประเภทสถานที่เก็บอุปกรณ์ ยกตัวอย่างเช่น
     ประเภทอุปกรณ์ แบ่งเป็น อุปกรณ์ที่ใช้งานออกอากาศ(เครื่องส่งฯ,ดาวเทียม), อุปกรณ์สำนักงาน, เครื่องมือวัด(แบ่งเป็นรุ่นเก่า,รุ่นใหม่), เครื่องมือช่าง(แบ่งเป็นหนัก,เบา,พกพา,ใช้ประจำ,เฉพาะงาน), ชุดเครื่องมือซ่อม(แบ่งเป็นชุดซ่อมแอร์,ชุดซ่อมบอร์ดTR.PA.,ชุดทดสอบสัญญาณ RF,Video,Audio-สามารถทำเป็นห้องซ่อมฯที่เป็นมาตรฐานได้เลย),อะไหล่สิ้นเปลือง, อะไหล่ทดแทน Spare Part (แบ่งเป็นของโทรทัศน์,วิทยุฯ), เครื่องสำรอง,อุปกรณ์ส่งซ่อมฯจากสถานีอื่น(ของสถานีโทรทัศน์,วิทยุ,กี่สถานีฯ), อุปกรณ์คอมพิวเตอร์, หนังสือคู่มือ, รายการทรัพย์สิน(ที่ชำรุด,ส่งคืนแต่ยังอยู่,จำหน่าย) ฯลฯ แล้วยังแยกแยะได้อีกเยอะ..และต้องมีห้องเก็บรักษาแล้วต้องบันทึกเก็บเป็นหลักฐาน ตามหลัก 5 ส. ( สะสาง สะอาด สะดวก สุขลักษณะ สร้างนิสัย )
     บางคนบอกว่า TPM ไม่ใช่ 5 ส. และ TPM ดีกว่า 5 ส. ผมว่า 5 ส. เป็นพื้นฐานของการดูแลรักษาอุปกรณ์ ต้องเริ่มจาก 5 ส. และเชื่อในกฎข้อหนึ่งใน 5 ส. ที่ว่า "การทำ 5 ส. จะสำเร็จได้ด้วยความร่วมมือร่วมใจของพนักงานทุกคน" หากไม่มีศรัทธาในความร่วมมือ การทำ 5 ส. จึงไม่สำเร็จ ( สงสัยต้องเพิ่มบทความรู้เรื่อง 5 ส. เอาไว้หมวดไหนดี? แต่น่าจะเริ่มจากเรื่องความร่วมมือกันก่อน หรือจะเริ่มจากบทบาทหน้าที่กันก่อน แล้ว..จะเริ่มตรงไหนดี ) คำว่า "ความร่วมมือ" มักเข้าใจกันว่า ถ้าคุณมาทำให้ผมสำเร็จจึงจะเรียกว่าความร่วมมือ(มองเข้าข้างตนเองด้านเดียว) แต่ถ้าเป็นงานของคนอื่นที่ตนไปร่วมกลับให้เรียกว่าเป็นบุญคุณ (ใช้ผมแล้วต้องทดแทนคืนนะ..ไม่จบแค่นี้ มีทวงบุญคุณนะ..) การทำงานร่วมกันนี้จึงเป็นแค่การวานกันทำ ไม่ได้เรียกว่าความร่วมมือ หากมีคนที่แยกแยะไม่ได้ว่าอะไรคือความร่วมมือ หากส่วนรวมไม่เข้าใจ ให้ยึดหลักที่ว่า... จงให้โอกาสคนเป็นครั้งที่สอง..แต่อย่าให้ถึงสาม คือ..เมื่ออธิบายไปแล้วไม่ร่วมด้วย ทำให้เห็นแล้วไม่ปฏิบัติตาม... เราก็ทำของเราเองดีกว่า ( จบแบบมักง่าย แต่สบายใจดี )

วันที่แจ้งข่าว  14 พฤษภาคม 2552 เวลา 00:26:17 ผู้แจ้งข่าว admin : [5]



     เมื่อทำการทดสอบแผ่นวงจรเรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็จะนำแผ่นวงจร PCB ไปผ่านเครื่องประกอบติดตั้งอุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์ซึ่งเป็นแบบ SMD ( Surface Mount Device ) เป็นอุปกรณ์ที่มีขนาดเล็กมากๆ ต้องใช้เครื่องจักรทำการยึดติดและเชื่อมตะกั่วระหว่างขาอุปกรณ์กับแผ่นวงจรให้ยึดติดกัน โดยเป็นเครื่องจักรที่ตั้งโปรแกรมให้ทำงานโดยอัตโนมัติ จะสามารถประกอบชิ้นส่วนลงแผ่น PCB ได้อย่างรวดเร็ว ถูกต้อง และแม่นยำ
วันที่แจ้งข่าว  14 พฤษภาคม 2552 เวลา 00:31:52 ผู้แจ้งข่าว admin : [6]



      อุปกรณ์ SMD จะถูกบรรจุเป็นชิ้นๆวางต่อๆกันเป็นผืนเทปแล้วม้วนเป็นวงกลม โดยจะถูกเครื่องจักรดึงออกไปติดลงบนแผ่น PCB ตามที่ได้ตั้งโปรแกรมไว้ คล้ายๆการอ่านม้วนเทปโดยจะหมุนคลี่ผืนเทปตามกันออกไปเรื่อยๆ ( ส่วนภายในเครื่องจักรจะมีการทำงานขับเคลื่อนอย่างไร เรามิทราบได้... )
 
      อุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำ แบบ SMD มีขนาดเล็กมากๆ เกิดจากเทคโนโลยีการผลิตที่ซับซ้อน ทำให้มีขนาดเล็กลง ไม่สิ้นเปลืองวัสดุ ต้นทุนต่ำ และส่งผลให้เครื่องมือและอุปกรณ์มีขนาดกระทัดรัดลงตามไปด้วย ซึ่งเป็นความรู้พื้นฐานที่น่าเรียนรู้ในด้านช่าง และควรไปค้นหาศึกษาเพิ่มเติมกันเอาเอง ( ผมเคยทำงานที่บริษัทผลิตอุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์ประเภทนี้ หากมีเวลาจะหาข้อมูลมานำเสนอให้ท่านทราบในภายหลัง... )

วันที่แจ้งข่าว  14 พฤษภาคม 2552 เวลา 00:35:10 ผู้แจ้งข่าว admin : [7]



     อุปกรณ์อื่นๆจะนำมาประกอบด้วยมืออีกที ซึ่งจะมีพนักงานที่มีความชำนาญแต่ละส่วนๆทำการประกอบเป็นส่วนๆ และส่งต่อให้กันด้วยมือเพื่อค่อยๆช่วยกันประกอบทีละชิ้นๆ จนครบทุกชิ้น จะมีพนักงานที่ตัดสายไฟ, เชื่อมอุปกรณ์, ดัดท่อทองแดงเพื่อทำเป็นขดลวดตัวนำ ฯลฯ โดยพนักงานจะปฎิบัติหน้าที่ของตนอย่างแข็งขัน และไม่ละเลยความผิดพลาดเล็กน้อยๆ
 
      เป็นที่น่าสังเกตุว่าเครื่องมือหรืออุปกรณ์ที่เราๆท่านๆคิดว่าประกอบขึ้นมาด้วยเครื่องจักรที่มีเทคโนโลยีสูงส่ง แต่ผมก็ได้มาเป็นกับตาจริงๆว่าเทคโนโลยีที่ธรรมชาติสร้างขึ้นและมีความสมบูรณ์ที่สุดก็คือมนุษย์นี่เอง เมื่อเกิดปัญหาขึ้นมาบางครั้งเราคิดว่า..ต้องรอช่างก่อน ต้องใช้เครื่องจักรที่ทันสมัยมาแก้ไข กลัวไปก่อนว่าจะทำอะไรไม่ได้หรอก... หากทำอะไรลงไปต้องรับผิดชอบ !! แต่บัดนี้...ผมรู้แล้วว่าเทคโนโลยีชั้นสูง สร้างมาจากสองมือของคนธรรมดา แล้วทำไมเราจะเรียนรู้และพัฒนาตนเองไม่ได้ เพื่อที่จะทำให้ได้อย่างที่เขาทำ ( คนที่ไม่เคยผิด คือคนที่ไม่เคยทำอะไรเลย ) การที่เราจะก้าวไปถึงขั้นนั้นได้ต้องวางระบบงานของเราให้ดีเสียก่อน ต้องมีการสอนงานที่ดี มีการถ่ายทอดที่ถูกต้อง เรียนรู้หน้าที่ไปด้วยกัน และมีมาตรฐานเดียวกัน

วันที่แจ้งข่าว  14 พฤษภาคม 2552 เวลา 00:38:24 ผู้แจ้งข่าว admin : [8]



     ขั้นตอนการประกอบอุปกรณ์แต่ละชิ้นๆ เกิดจากการแบ่งหน้าที่ในส่วนงานของตน เข้าใจในวิธีการและขั้นตอนการทำงานของส่วนรวม ต้องทำหน้าที่ของตนเองให้สมบูรณ์ ถูกต้อง และครบถ้วน ทั้งๆที่แยกกันทำคนละส่วนแต่ประกอบกันได้อุปกรณ์เป็นชิ้นเดียวกัน ใช้เวลาน้อยเพราะเกิดจากการเตรียมตัวและเตรียมอุปกรณ์ไว้ข้างๆตัว ( อย่างในภาพ ) ทั้งนี้ต้องเกิดจากการเตรียมตัวที่ดี
 
     จะขอยกตัวอย่างการทำงานที่ผมประสบมา ผมเคยมีเพื่อนทำงานเป็นลูกจ้างอยู่ในมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ทำหน้าที่ช่างในห้องโสตทัศนศึกษา เป็นพนักงานไปทั่ว(ทั่วไป) ตำแหน่งหัวหน้าช่าง(มีอยู่คนเดียวเลยได้เป็นหัวหน้า) แต่ละภาควิชาจะรับสมัครช่างประจำภาคของตนเอง ภายในมหาลัยจะมีอาคารตึกสูงมากมาย (พื้นที่มหาลัยเป็นพันไร่) ผมและเพื่อนเรียนในมหาลัยนั้นด้วยกัน โดยศึกษาต่อภาคสมทบ เป็นภาคค่ำ(เพราะทำงานด้วยเรียนไปด้วย)  วันนั้นเป็นวันที่ผมคงมีชะตากรรมทำร่วมกับเพื่อนกันมาแต่ปางก่อน ผมไปรอเพื่อนเพื่อเข้าเรียนช่วงบ่ายด้วยกัน เพื่อนบอกว่าจะมีการจัดสัมนาที่คณะฯช่วงเย็น ซึ่งเวลาจัดงานสัมนาแต่ละครั้ง จะต้องเตรียมสถานที่ อาทิ ป้ายผ้า,ผ้าม่านเวที,ไมค์,สายไมค์,เครื่องเสียง,ลำโพง, สแตนท์สำหรับประธานกล่าวเปิดงาน ฯลฯ  แต่เพื่อนไม่มีใครช่วยเลยขอร้องแกมบังคับให้ผมช่วย เพื่อนผมจะขับจักรยานยนต์แก่นหล่อน(แปลว่า..เก่ามากกกก) รอบมหาลัย เพื่อตระเวนไปตามตึกและอาคารต่างๆ เพื่อขอใช้อุปกรณ์ต่างๆ เช่น ไมค์อยู่คณะแพทย์ สายไมค์อยู่คณะเกษตรฯ (แล้วมันจะเอาสายไมค์ไปอะไรฟะ เพื่อนบอกว่าแต่ละคณะจะแบ่งๆกันใช้) ตึกคณะอยู่คนละฝั่งมหาลัยเลย นั่งจักรยานยนต์เป็นกิโลๆ จนก้นผุ เดี๋ยวไปเอาสายไฟภาคคอมฯ กุญแจเปิดห้องไม่มี อยู่ที่อาจารย์ อาจารย์กลับบ้านพัก ต้องตามไปบ้านพักอาจารย์ ซอยนั้น หลังคาสีเขียว บ้านเลี้ยงหมา ( บ้านพักอาจารย์มันก็หน้าตาเหมือนๆกันหมด หลังคาเขียวอื๋อ แล้วมันหลังไหนฟะ หาหมาก็ไม่มีสักตัว ออกอุบายวิ่งไปล่อให้หมามันออกมากัดก็กลัวจะเสียชีวิตก่อนงานเสร็จ กลับมาขอเบอร์โทรที่คณะ โทรหาอาจารย์ อาจารย์บอกว่า..หมาป่วย) ตามหาของ ตามหาหมา หาคน จนได้กุญแจเปิดห้อง ที่หนักที่สุดคือแบกสแตนท์สำหรับให้ประธานกล่าวเปิดงาน และแบกลำโพงซ้อนท้ายจักรยานยนต์อย่างกับรถบรรทุก ย้อนกลับไป ย้อนกลับมาอยู่หลายรอบ ไปหลายคณะ ชอบที่สุดคือคณะวิทยาการจัดการ สาวๆคณะนี้คงเป็นคนประหยัด ดูจากเสื้อผ้า นุ่งสั้นๆเสื้อคับติ้ว(ประหยัดผ้า) แต่ดูนานไม่ได้เดี๋ยวงูออก(หัวงู) กว่าจะหาอุปกรณ์ครบ งานเสร็จก็ตกเย็น เลยไม่ได้เข้าเรียน ก็อยู่เฝ้าอุปกรณ์เป็นเพื่อนกัน หลังเสร็จงานสัมนา เพื่อนบอกว่าต้องเก็บอุปกรณ์กับไปคืนที่เดิมทั้งหมด ผมเลยเลิกคบกับมันเลย...(แค่วันเดียว)
 
      นี่เป็นขั้นตอนการเตรียมตัวที่แสดงให้เห็นถึงความจำเป็นบางอย่าง ที่เราต้องยอมรับว่าขาดกำลังคน ขาดอุปกรณ์ ขาดการเตรียมการล่วงหน้าทั้งๆที่มีกิจกรรมการจัดสัมนาอยู่บ่อยๆ ซึ่งจะไปตำหนิเพื่อนผมคงไม่ได้ เพราะเป็นการทำงานไปตามสถานะการณ์เฉพาะหน้า (ตอนนี้เพื่อนผมลาออกไปแล้ว) ซึ่งที่ผมได้บทเรียนจากเรื่องนี้แล้วย้อนกลับมาดูภายในหน่วยงานของตนเองพบว่าในการทำงานชิ้นเล็กๆ แค่หาอุปกรณ์แต่ละครั้งแทบจะชนกันตายทั้งๆที่ห้องเก็บของในสำนักงานอยู่ห่างไม่ถึง 10 เมตร แต่ใช้เวลาเตรียมตัวนาน เตรียมเครื่องมือไม่ครบ พอหาไม่เจอ ก็เกิดอารมณ์ขุ่นมัว ตำหนิกันเอง เมื่อจะหาวิธีแก้ไข ก็ถูกย้อนว่าไม่เห็นมีปัญหา..แบบเดิมก็ดีอยู่แล้ว จัดแบบอื่น..ไม่คุ้นเคย ผมจึงได้บทเรียนอีกอย่างว่า.. ถึงแม้มีคนอยู่มากก็ใช่ว่าจะร่วมมือกันทำงานเสร็จเร็ว?? (มองในด้านตรงข้ามไปเลย) หากเป็นงานไม่สำคัญ เรื่องไม่คอขาดบาดตาย ทำใจปล่อยเลยตามเลย ใจเย็นๆค่อยจัดค่อยทำ..เดี๋ยวก็เสร็จ ( แล้วเอาเวลาไปเตรียมการอย่างอื่นทดแทนตามวิธีที่เราคิดว่าดีกว่า อย่ามัวท้อกับเรื่องที่มันผ่านไปแล้ว ย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ แต่ให้เป็นบทเรียนเพื่อเตรียมพร้อมรับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า )

วันที่แจ้งข่าว  14 พฤษภาคม 2552 เวลา 00:47:44 ผู้แจ้งข่าว admin : [9]



พนักงานค่อยๆวัดและตัดสายไฟที่ใช้สำหรับเชื่อมวงจรอย่างพิถีพิถันให้มีขนาดความยาว เท่าๆกัน แสดงถึงความตั้งใจและละเอียดกับงานขนาดไหน
วันที่แจ้งข่าว  18 พฤษภาคม 2552 เวลา 15:36:21 ผู้แจ้งข่าว admin : [10]



     ตรวจวัดและทดสอบเบื้องต้นด้วยเครื่องมือป้อนสัญญาณและตรวจสอบผลที่แสดงออกมา เป็นลักษณะการทำงานตามมาตรฐานแต่ละขั้นตอนที่น่านำมาเป็นแบบอย่าง เพราะเราทำงานด้านช่างซ่อมบำรุง หากมีอุปกรณ์ทำงานผิดพลาด เราต้องมีขั้นตอนการหาสาเหตุ ต้องมีวิธีตรวจดูอาการเสียด้วยเครื่องมือ(หรือประสบการณ์)ที่ถูกต้อง มีขั้นตอนที่จะค้นหาอุปกรณ์ที่ชำรุด มีขั้นตอนการจัดหาหรือเตรียมอุปกรณ์ทดแทนที่รวดเร็ว ไปจนถึงการประกอบคืนและทดสอบการทำงานที่สมบูรณ์ก่อนส่งคืน โดยทั้งหมดนี้เราเตรียมขั้นตอนในสถานที่ทำงานเราไว้อย่างไรบ้าง?? หรือว่าใช้วิธีมักง่าย 4 ด. คือ ดู-ดึง-ดม-เดา !!
วันที่แจ้งข่าว  18 พฤษภาคม 2552 เวลา 15:37:42 ผู้แจ้งข่าว admin : [11]



       ด้วยเทคโนโลยีที่ทันสมัยและชิ้นส่วนอุปกรณ์เล็กลงเมื่อประกอบเป็นเครื่องส่งโทรทัศน์ระบบดิจิตอลจะมีขนาดเล็กกว่าแบบอนาล็อกมาก ใช้กำลังส่งน้อย มีขนาดเล็กลง ใช้พลังงานไฟฟ้าต่ำ แต่คุณภาพสูงขึ้นกว่าเดิม ประเภทของเครื่องส่งหากจะจำแนกตามคุณสมบัติและลักษณะการใช้งานมีความแตกต่างกันตรงที่ระบบระบายความร้อน ( บางคนบอกว่าจำแนกเป็นหลายประเภท..ละเอียดกว่านี้เยอะ เถียงกันไปก็หาข้อสรุปไม่ได้..เลยถ่ายทอดข้อมูลไม่เป็น แต่เวลาจัดซื้อจริงๆ ถกเถียงกันเรื่องเดียวคือว่าจะเอาแบบใช้ลมเป่าหรือใช้น้ำ แบบน้ำดีกว่าเอาไว้ชงกาแฟได้ ส่วนแบบลมก็ดีเอาไว้ตอนหน้าหนาว..อุ่นดี ) มีระบบระบายความร้อน 2 ประเภทคือ ระบายความร้อนด้วยน้ำยา และระบายความร้อนด้วยอากาศ(ลม) ส่วนลักษณะการทำงานจะเป็นแบบใดนั้น จะไปเล่าไว้ในหัวข้อ เทคโนโลยีของ อสมท
วันที่แจ้งข่าว  18 พฤษภาคม 2552 เวลา 15:38:53 ผู้แจ้งข่าว admin : [12]



      เครื่องส่งโทรทัศน์ระบบดิจิตอลขนาดเล็กสำหรับทวนสัญญาณของระบบดิจิตอล มีกำลังส่งขนาด 1 วัตต์ เทียบเท่ากำลังส่ง 1,000 วัตต์ของอนาล็อก
วันที่แจ้งข่าว  18 พฤษภาคม 2552 เวลา 15:41:26 ผู้แจ้งข่าว admin : [13]



      ดูกันชัดๆ ว่ามีขนาด 1 วัตต์ จริงๆ แต่ผลิตเครื่องส่งออกมาดูอลังการมากๆ
วันที่แจ้งข่าว  18 พฤษภาคม 2552 เวลา 15:42:49 ผู้แจ้งข่าว admin : [14]



      ระบบระบายความร้อนด้วยน้ำ ( ภาพซ้ายมือ ) ใช้วิธีการนำ Transistor Power Amplifier ( TR.PA. ) ไปแปะไว้บนท่อน้ำและอาศัยน้ำไหลผ่านท่อเพื่อพาความร้อนไปจะทำให้รักษาอุณหภูมิในส่วนภาคขยายกำลัง TR.PA. ส่วนการระบายความร้อนด้วยน้ำ ( ภาพขวามือ ) ใช้วิธีการเจาะให้อากาศลอดผ่านรูไปยังบริเวณที่ติดตั้ง TR.PA. เพื่อลดความร้อนโดยตรง สังเกตุที่รูระบายความร้อน ในเครื่องส่งฯรุ่นใหม่ๆจะมีขนาดรูระบายความร้อนที่ใหญ่ขึ้น 3-4 มิลลิเมตร จากเดิมที่เป็นเครื่องส่ง NEC รุ่น PCN-1600 รูจะมีขนาดเล็กแค่ 1-2 มิลลิเมตร
วันที่แจ้งข่าว  18 พฤษภาคม 2552 เวลา 15:44:20 ผู้แจ้งข่าว admin : [15]



(ภาพซ้ายมือ) - Combiner
(ภาพขวามือ) - Blower พัดลมระบายความร้อน
 
      เขาบอกมาว่า...อุปกรณ์เครื่องส่งโทรทัศน์และ Broadcasting ส่วนใหญ่ในประเทศญี่ปุ่น ที่นิยมใช้กันมากจะเป็นอุปกรณ์ ยี่ห้อ โตชิบา เนื่องจากบริษัท TOSHIBA เป็นบริษัทรายแรกที่เปิดในประเทศญี่ปุ่น ( 29 ปี ) และคนญี่ปุ่นเองก็นิยมใช้อุปกรณ์ที่ประเทศตนผลิต จึงเป็นเหตุผลให้ยี่ห้อ NEC นิยมส่งออกไปแพร่หลายต่างประเทศ ซึ่งส่วนใหญ่ คือ แถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และยุโรป

วันที่แจ้งข่าว  18 พฤษภาคม 2552 เวลา 15:51:30 ผู้แจ้งข่าว admin : [16]



เครื่องคัดแยกจดหมาย บริษัทนี้ก็รับผลิต
วันที่แจ้งข่าว  18 พฤษภาคม 2552 เวลา 15:53:16 ผู้แจ้งข่าว admin : [17]



ชุด Monitor Control Room สำหรับห้องสตูดิโอ
วันที่แจ้งข่าว  18 พฤษภาคม 2552 เวลา 15:54:14 ผู้แจ้งข่าว admin : [18]



สายการผลิตอุปกรณ์ Data Server Record เครื่องบันทึกข้อมูล
วันที่แจ้งข่าว  18 พฤษภาคม 2552 เวลา 15:55:11 ผู้แจ้งข่าว admin : [19]



จัดทำโดย คณะเจ้าหน้าที่บริษัท อสมท จำกัด ( มหาชน ) ผู้มีโอกาสเข้าร่วมอบรมเทคโนโลยีดิจิตอล ณ ประเทศญี่ปุ่น